۱۳ژوئن ۲۰۲۵- یک مطالعه کوهورت جدید مبتنی بر جمعیت، یک رابطه ی U شکل قابل توجه را بین شاخص گلیکاسیون هموگلوبین (HGI) با خطر بیماری قلبی عروقی(CVD)، از جمله حمله قلبی و نارسایی احتقانی قلب (CHF)، در بین افراد مبتلا به دیابت یا پیش دیابت نشان داد. این تحقیق که در مجله دیابتولوژی و سندرم متابولیک منتشر شده است، توسط دکتر ژنگ وانگ و همکارانش از بخش قلب و عروق در بیمارستان دوم مردمی هفی، وابسته به دانشگاه پزشکی آنهویی چین، رهبری شد.

شاخص گلیکاسیون هموگلوبین یا Hemoglobin Glycation Index (HGI) معیاری است که تفاوت بین مقدار واقعی هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) و مقدار پیش ‌بینی‌ شده آن بر اساس قند خون را نشان می‌ دهد. به زبان ساده ‌تر،HbA1c  معمولاً نشان ‌دهنده میانگین قند خون طی ۲تا ۳ماه گذشته است. اما در برخی افراد، مقدار HbA1c بالاتر یا پایین‌ تر از حد انتظار است، حتی اگر قند خونشان مشابه دیگران باشد. این اختلاف می ‌تواند ناشی از تفاوت ‌های ژنتیکی، سرعت گلیکاسیون، یا عوامل متابولیکی باشد.HGI ، دقیقاً همین اختلاف را اندازه‌ گیری می ‌کند و بینشی در مورد تنوع فردی در تغییرات هموگلوبین مرتبط با گلوکز ارائه می ‌دهد. در حالی که HbA1c همچنان یک نشانگر کلیدی برای کنترل قند خون در درازمدت است،HGI  ممکن است ارزش تکمیلی در شناسایی افراد در معرض خطر بالای قلبی عروقی داشته باشد، حتی اگر HbA1c آن‌ ها در محدوده طبیعی باشد.

این مطالعه با استفاده از داده‌های ۱۰۸۸۹شرکت ‌کننده که در نظرسنجی ملی سلامت و تغذیه ایالات متحده (NHANES) ثبت ‌نام کرده بودند، ارزیابی کرد که چگونه تغییرات در HGI می ‌تواند حوادث قلبی عروقی را پیش ‌بینی کند. میانگین سنی شرکت ‌کنندگان تقریباً ۵۳سال بود و بیش از نیمی از آنها مرد بودند. محققان از مدل ‌های رگرسیون چند متغیره وزنی، اسپلاین‌ های مکعبی محدود و تجزیه و تحلیل ‌های زیرگروهی برای بررسی رابطه غیرخطی بین HGI پایه و پیامدهای قلبی عروقی استفاده کردند.

این مطالعه منجر به یافته‌ های زیر شد:

 این تجزیه و تحلیل، یک ارتباط U شکل را بین شاخص گلیکاسیون هموگلوبین (HGI) و خطر قلبی عروقی نشان داد، به این معنا که هم سطح پایین و هم سطح بالای HGI با افزایش عوارض مرتبط با قلب مرتبط بود.

 نقاط عطف برای بیماری ‌های قلبی عروقی (CVD) و نارسایی احتقانی قلب (CHF) در 0.140- و برای حمله قلبی در 0.447- شناسایی شدند.

 فراتر از این آستانه ‌ها، هر واحد افزایش در HGI با افزایش 34 درصدی خطر CVD و حمله قلبی، و افزایش 39 درصدی خطر CHF همراه بود.

 افرادی که مقادیر HGI آنها به طور غیرمعمول پایین یا بالا بود، با احتمال بیشتری از وقایع قلبی عروقی مواجه بودند.

 تجزیه و تحلیل زیرگروه‌ ها، تفاوت ‌های نژادی را در ارتباط بین شاخص گلیکاسیون هموگلوبین(HGI)  با خطر نارسایی قلبی نشان داد که به نقش قومیت در تعیین پروفایل خطر قلبی عروقی اشاره دارد.

 این یافته ‌ها بر نیاز به ارزیابی ‌های فردی خطر قلبی عروقی در افراد مبتلا به دیابت یا پیش ‌دیابت تأکید می ‌کند.

اگرچه این مطالعه یک نشانگر زیستی بالقوه جدید را آشکار نمود، محققان هشدار دادند که این یافته‌ ها ماهیت اکتشافی دارند. آنها خواستار مطالعات بیشتر در مقیاس بزرگ برای تأیید ارزش پیش‌ بینی کنندگیHGI ، و اثبات کاربرد بالینی آن در طبقه ‌بندی خطر قلبی عروقی شدند.

نویسندگان نتیجه گیری کردند: "این مطالعه، کاربرد بالقوه شاخص گلیکاسیون هموگلوبین را به عنوان یک شاخص اولیه برای خطر قلبی عروقی در بین افراد مبتلا به دیابت یا پیش ‌دیابت برجسته کرد. نظارت برHGI  در کنار نشانگرهای سنتی می ‌تواند تلاش‌ ها برای پیشگیری از بیماری های قلبی را در این جمعیت پرخطر تقویت کند."

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/new-study-flags-hemoglobin-glycation-index-as-key-indicator-of-cardiovascular-risk-in-diabetes-patients-149663